Saskia geeft aan dat de 1e week na de les het heel goed gaat maar dat het daarna een beetje wegzakt. En dat is ook best wel begrijpelijk. Het is allemaal nieuw en er komt heel veel tegelijk. De grootste valkuil is naar beneden (blijven) kijken. Je mag heus wel eens naar je paard kijken. Helemaal als ze als de brandweer gaan. Maar het grootste bezwaar daar van is is dat je je gevoel er mee uitschakelt. En zo wordt het lastig om te onthouden waar je nou mee bezig bent geweest. Dat gezegd hebbende zijn we verder gegaan met de buiging links. Chelsea is er nog niet helemaal van overtuigd dat ze dat kan. Eerst zijn we begonnen met de contrastelling. Voor de wending nog eens extra naar buiten sturen en daarna haakse bochten maken. Zo lift je het paard van zijn linkerschouder af en ontstaat er meer ruimte voor het binnenachterbeen(links in dit geval) om onder te treden. Daarna nog maar weer eens het wereldberoemde " kontje buiten" er bij gepakt. Je weet wel. Om het achterbeen voorwaarts en zijwaarts te flexen. Het is immers de bolle kant van Chels dus daar moet wat meer aan gewerkt worden. Nou is dat heus niet zo makkelijk om het paard zomaar een beetje opzij te laten stappen voor een wijkende kuit maar het lukte toch al heel aardig. Omdat ze het linkerachterbeen nu veel beter kon plaatsen werd de buiging al veel beter. Daarna zijn we vierkante voltes gaan rijden zodat Chelsea leert om beter achterop te blijven. Hierdoor rijst ze weer in de voorhand wat de buigingen ook heel veel simpeler
maakt. Dat alles bij elkaar zorgde er voor dat de buiging naar links wel voor elkaar kwam. En hoe!Ze wordt dan een echte powerhouse die Chelsea.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten