Chelsea en Saskia.

 We hebben in deze les extra aandacht besteed aan de buiging naar links. Chelsea blijft toch wat te zwaar op de binnenteugel. Hiervoor gebruiken we het wereldberoemde "kontje buiten". De zijgangen bij een paard leren we aan met een spoortje. Niet om hem lek te prikken maar als accent op de beenhulp(2e) Kontje buiten is eigenlijk in stap de keerwending om de voorhand. Het binnenvoorbeen moet op de plaats blijven staan waar het paard dan omheen roteert. Nou Chels vond het maar een lastige. Maar stukje bij beetje ging ze steeds beter opzij voor de wijkende kuit. Daar komt dan wel
bij dat je de buitenteugel er aan moet houden anders dan wijkt het paard voor de kuit en is het geen keertwending meer. Waarom doen we dat? Om het linkerachterbeen van het paard te flexen. Zo krijgt het paard meer vrijheid in de spierspanning van het achterbeen waardoor het makkelijker wordt om het achterbeen beter te plaatsen. Als ze dat doet zal ze van de nek tot het spronggewricht beter kunnen buigen. Met als resultaat dat de aanleuning gelijk komt. Nadat we daar een minuut of 10 mee bezig zijn geweest was het voor Saskia goed voelbaar dat het flink verbeterde. Het laatste beetje op de aanleuning moet je dan zelf doen door de aanleuning

steeds gelijk te maken. Een ander bijkomend voordeel is dat de algehele lichtheid ten goede komt. En dat is dan weer te zien in hoe het ogenschijnlijk allemaal veel gemakkelijker gaat.
Saskia gaat de komende 2 weken hard werken aan het kontje buiten gebeuren. Want als Chelsea dat kan dan kunnen we ook zo de overgangen gaan rijden waardoor ze leert dat ze ook die op het linkerachterbeen kan maken.

Vet knap Sas!