Dark en Ritva

Ja ik weet het. 2 foto's op de linkerhand. En dat is geheel tegen mijn gewoonte. Maar ik kan het wel uitleggen. Ritva is goed bezig geweest de afgelopen 14 dagen maar ze had toch nog wel wat vragen. De bottomline van die vragen is dat het antwoord ligt in hoe jij het voelt en ervaart. Als dat goed is dan mag je er vanuit gaan dat het ook wel goed is. Dark is een geweldenaar maar ook nog een beetje een baby en kan nogal snel afgeleid zijn. Dus gaan we aandacht verhogende oefeningetjes doen. Zoals het spelletje: "haha je weet lekker niet welke kant ik op ga" En dat dat werkte mag bekend zijn. Dat Ritva net zo veel lol er in had als Dark bleek wel uit feit dat ik kon zeggen en roepen wat ik wilde maar die 2 hadden het veel te druk met elkaar. Nou niet helemaal echt natuurlijk. Maar door hem zo te sturen gaat hij zich vanzelf schrap zetten omdat er zo weer een wending in de andere richting kan komen. Je ziet dan Dark gewoon gaan verzamelen en achterop gaan zitten. Dat brengt dan weer met zich mee dat, wanneer de horizontale lijn de berg op gaat hij ook veel beter zijn hoofd en hals positie krijgt en niet meer overstrekt in de nek.Bovendien veel lichter in de hand. Nou er werd dus zoveel gewend en gekeerd dat ik gewoon vergat om die foto's op de andere hand te maken. Ik keek mijn ogen uit.
Super Ritva!

Chelsea en Saskia

We zijn verder gegaan met waar we de vorige les gebleven zijn. Namelijk. Het stretchen van de bovenlijn. Hoewel Saskia aangaf daar best nog wel moeite mee te hebben zag ik toch wel al een hele verbetering. Chelsea kon erg strak in de hals blijven. Nu is ze al veel zachter. Het recht zijn van dit paard is niet echt een probleem. Maar het gemak waarmee ze alles doet is eigenlijk de valkuil. Het lijkt alsof alles klopt. Maar het gebeurt eigenlijk niet. Dan moet je de grenzen opzoeken van haar mogelijkheden. Ik bedoel daarmee dat wanneer je geen reactie krijgt als je een oefening  doet, en of dat nou de juiste reactie is of juist niet, maakt eigenlijk niet zoveel uit. Waar het omgaat is dat er een reactie komt. Ontspant het paard en loopt ze nog beter door het lichaam met goed ruggebruik? Prima! Gaat ze uit de hand en er tegenin? Ook goed. Want dan weet je dat je misschien meer deed dan dat je paard op dat moment aankon. En kun je dus gaan doseren. Het duurde even maar Saskia kreeg het toch mooi voor elkaar. En dan ontstaat er echt een heel fraai beeld. Met een losse Chelsea en een brede lach van Saskia. En door deze ervaring moet ze het de komende twee weken nog sneller voor elkaar krijgen want nu weet ze hoe het moet voelen.
Kom op Saskia! Je kan het!

Mando en Esmee

Oh oh. Geen foto's van het resultaat van Mando op lengte rijden en de daarbij behorende bewegingen. Nee ik was echt een beetje geraakt door de lichtheid van deze foto's. Daar heeft Esmee ook hard aangewerkt. Wat we nog miste was de echte verruiming in de middengangen. En daar is zo goed aangewerkt dat we verder zijn gaan werken aan de verzameling en de oprichting. En dit blonde krachtpatsertje kan dat hoor. Dat zal ik je wel vertellen. Esmee moet even duidelijk zijn in het aangeven dat alles van achter moet gebeuren. Dan geeft Mando een goeie kreun en roept dan: "Kom maar op! We gaan aan de bak!" Esmee moet hem perfect recht houden. op twee teugels zonder dat Mando meer aanleuning neemt. Dat wil zeggen niet zoveel dat hij te zwaar in de hand wordt. Dus steeds lossen aan de voorkant. Dan kom zijn horizontale evenwicht echt naar achteren te liggen. Het achterbeen treedt versterkt onder en mijnheer gaat er mooi bij zitten. En als je dan alleen maar aan galop denkt dan springt hij heel licht aan en geeft de indruk dat hij het met gemak 2 dagen zo kan volhouden. De dikke grijns bij Esmee bevestigt dan weer dat het met het gevoel wel goed zit.

Perfect Esmee.

Dr. Diamond en Marian.

 Ook bij Marian zit de vakantie er op. Marian begint eigenlijk altijd heel sterk in de les. Ze krijgt het steeds sneller voor elkaar om de mate van lichtheid te bewaren. Door vermoeidheid neemt de concentratie wat af. En dan is het wat moeilijker. Mijn schuld want ik laat haar altijd veel te intensief werken. Maar dat komt weer  (geen excuus hoor) omdat ik dit zo'n leuke combinatie vindt. Weten jullie nog. De Dr. is een Amerikaanse draver die een tweede leven als dressuurpaard is begonnen. We hebben inmiddels het draverdenken van Dieter er wel zo'n beetje uit. En de machtige bewegingen van hem zijn bewaard gebleven. Waar we mee bezig zijn is het routine krijgen in het rechtricht proces. Op de rechte lijn en de voltes. Door het recht zijn moet hij zijn buikspieren aanspannen waardoor zijn rug veel beter loskomt en ontspant. En als je dat dan voor elkaar hebt dan kun je verder gaan naar de dressuurmatige ontwikkeling. Maar goed ik wil dan nog een schepje er bovenop. En dat is dan mijn valkuil. Dan maak ik het te ingewikkeld voor Marian. Ik heb dan spijt als haren op mijn hoofd. Ook ik leer dus nog steeds. En als ze dan bijna paars van haar paard kom schaam ik me wel een beetje.
Sorry Marian. Ik zal beter op je passen!

Twirre en Jeannet.

Een ondergeschoven kindje in het paardrijden is de psychologie van het rijden. De techniek is de helft van het rijden. Maar juist de psychologie maakt het pas echt interessant. Je kunt, door je te verdiepen in de verhouding tussen ruiter en paard en de wijze waarop ze met elkaar communiceren, heel goed herleiden op welke wijze ruiter en paard met elkaar omgaan tijdens de rit. En dat maakt dan ook weer dat het goed te beoordelen is welke "mindset"de combinatie heeft en of die overeenstemmen met elkaar. Wanneer technisch iets misschien niet 100% is. Kan het wel voelen alsof het 100% is. Andersom kan natuurlijk ook. Je denkt dat je voelt dat iets niet goed is. Maar vanaf de grond is er niet iets fout aan te zien. Ik stel dan altijd de vraag in welke mate je er een soort van vreugde gevoel aan overhoud?. En als die dan hoog is. Dan kan het toch alleen maar goed zijn. Jeannet en Twirre zijn in die fase. Een hoop lol hebben met elkaar waarbij fouten maken geen probleem is. Dan is die tevredenheid er al snel. En je ziet Twirre dan gretiger en gretiger worden. En meer en meer ook kunnen. Het technische niveau van Jeannet is ruim voldoende om nu de stap te maken naar de fase: "Mind over matter". En als dat gebeurt is het doodstil in de rijhal. Twirre raakt de grond niet meer aan.
Wauw Jeannet!

Windigo en Myrna

Hoera ze zijn weer terug deze toppers. Op mijn vraag waar Myrna aan wilde werken was het antwoord: "Nou eigenlijk alles!". Dat kwam wel een beetje als verrassing voor me. Maar ik begreep het wel. Myrna wilde gewoon controleren of ze in alle fases correct was. En dat is natuurlijk prachtig als je jezelf wilt controleren laten vanaf de grond. Zo gezegd zo gedaan. Windigo is chique de la crème. Daarom heb ik nou eens niet voor foto's gekozen die de middengangen laten zien. Maar gekozen voor foto's die meer de verzameling laten zien in verschillende stadia. Zoals de foto rechts.. Verticaal recht. En een aanvang gemaakt met horizontaal evenwicht.  De foto links laat fase 3 oprichting zien met een sterk achterbeen. De horizontale lijn is de berg op. De neus is bijna op de loodlijn. En dat komt omdat hij de afgelopen tijd zoveel sterker is geworden. Door de training is draagkracht ontstaan. Hierdoor is het draagvermogen enorm toegenomen. Dat maakt het mogelijk in het juiste horizontale evenwicht te komen. De lichtheid van Windigo is een van zijn sterkste punten. En als hij dan af moet gaan zetten voor de middendraf is hij zo sterk dat het eigenlijk uitgestrekte draf wordt. Pffiieuw...ik sta dan met open mond te kijken..
Wat is ie toch prachtig Myrna!

Egata en Lutina.

Nieuw bij rechtpaard.nl. Egata is een 4 jarige merrie en is door Ger van den Hof ingereden. Echt geweldig vindt ik dat. Groot respect voor die man heb ik. Egata is nogal hectisch en Lutina was op zoek naar de juiste begeleiding voor haar paard. Nou en dan begin ik te praten he! ik ben maar 74 keer over mijn eigen tong gestruikeld en 3 keer buiten adem geraakt tijdens het praten en uitleggen. Dus het viel mee. En zoals altijd in een eerste les zijn we bezig gegaan met het sturen. Dus de slangenlijn op. En voor Lutina staat dan ineens haar paardrij wereld op zijn kop. Alles moet anders. Handen omhoog. Sturen vanuit je schouders en draven als een malle. Althans zo zou het kunnen lijken. Egata is een echte merrie. Die wil gewoon weten waarom iets moet. En als je niet met een goede uitleg komt dan werkt ze niet echt mee. Dus Lutina moest echt aan haar duidelijk maken dat als ze naar links wil ze ook links moet gaan. En precies zo met naar rechts. En toen dat duidelijk werd op de slangenlijn, zagen we snel de ontspanning bij Egata ontstaan. En brr...wat kan die bewegen zeg. De lach bij Lutina sprak boekdelen en toen we klaar waren stond Egata er bij alsof ze geen idee had wat haar zojuist was overkomen. En Lutina was enthousdiast en erg blij.

Nou dan ben ik het ook L:utina :-)

Kelly en Anke

De vakantie zit er weer op en Anke heeft de training van Kelly weer opgepakt. Opvallend was te zien hoe goed Kelly is gebleven in de periode van rust. oftewel de vakantie. En dat is kenmerkend voor het systeem. De paarden blijven fit. Het is echt zo leuk om te zien met hoeveel plezier Anke er op zit. En er ook steeds beter op gaat zitten. Enthousiast en voorwaarts gedacht. En dat weet ze heel goed op Kelly over te brengen. Al snel is het recht zijn eigenlijk geen probleem meer. De buigingen op de volte zijn eigenlijk volkomen. En dus wordt het de volgende keer tijd om de zijgangen er ook bij te gaan pakken. Nou moeten die voor dit paard natuurlijk geen enkel probleem opleveren. Dus we hebben heel wat om naar uit te kijken voor de volgende les. Ook de galop hebben we lekker meegepakt. Dat is zo ongeveer wel Kelly haar favoriete gang. En het is echt een dame als ze daar zo voornaam rondgaat. Dat is eigenlijk wel het allermooiste van het systeem. Dat het zoveel voor je paard doet (en daarmee dus ook voor jezelf). De paarden krijgen heel veel vertrouwen en worden erg trots. En zeg nou zelf. Wat is er nou mooier dan op een trots paard te zitten.

Echt genieten Anke!

Lessen 18 augustus

Amino en Marinda.

 Toen ik aankwam viel me iets op aan Pien. Ik zie hem sterker worden. Nog niet enorm veel maar toch wel degelijk echt sterker. Het is geen makkelijke deze mijnheer. Maar hij is ook nog erg jong. Dat hij sterker wordt is ook te zien aan zijn houding. Hij draagt wat meer en dan zet hij het voorbeen ook beter weg. Marinda is een tijdje bezig geweest om de controle beter voor elkaar te krijgen. En dat lijkt nu zijn vruchten af te werpen. Want hij is veel beer op zijn lijn te houden ( dus hij wordt rechter)  en het terugkomen lukt ook al heel goed op de lijn. Zonder nou al te veel druk in de hand te hebben wel te verstaan.

We zijn verder gegaan met  correct recht zijn op de volte. Het is de bedoeling dat de buitenteugel de grote van de volte bepaalt. Vergeet daarbij niet in de verticale as van het paard mee te zitten en ook dan zien we weer de nodige ontspanning bij Amino ontstaan. Daarna gaan ophouden tot stap en weer aandraven. Amino mag nog wat vlugger reageren. En als Marinda dat nog een paar keer herhaald dan gaat hij keurig vanaf het achterbeen weg. En dat heb je zo nodig. Hij trekt dan zijn buikspier helemaal op en de eerste paar passen zijn echt gedragen. Wat weer resulteert in het mooi wegzetten van het voorbeen.
Hij gaat lekker Marinda!

Hotse en Nathalie

Volgens mij heb ik al eens een heel rijtje benamingen voor deze Fries bedacht. Hotse de luie, de ongelooflijke, de krachtpatser, het watje en nog zo een paar. Dit paard heeft gewoon alles in zich om een geweldig dressuurpaard te zijn. Hij mist alleen soms de mentaliteit. En die moet je er wel inrijden. Dat kan echt heel erg zwaar zijn. En net op het moment dat Nathalie aan de zuurstof moet begint mijnheer er ineens de sokken in te zetten. Alsof hij uit zijn slaapje ontwaakt gaat hij aan de bak. En dat doet hij met zoveel overgave en power dat Nathalie soms in de gordels moet om er niet achterover van af te rollen als mijnheer aanzet. En dan floept alles er eigenlijk zomaar uit. Zijgangen zijn geen probleem. 20meter schouderbinnnewaarts en dan uitstrekken. Hou je vast want je staat in 4 passen aan de overkant. Links galop aanspringen was een jaar geleden een kolderiek gezicht. Hij was heel erg aan het nadenken wat hij nou zoal met al zijn benen moest. Nu? super. opwaarts en voorwaarts gesprongen. En van groot naar klein galopperen is ook geen punt. Dus al met al leveren al die zweetdruppeltjes van Nathalie toch een schitterende combinatie op!

Faith en Christel

 Powerhouse Faith die Christel nogal eens hoofdbrekens bezorgt. Natuurlijk, Faith is en blijft een pony. Ze staan nu eenmaal dichter bij de natuur dan een paard. De overlevingsdrang is gewoon veel groter. En dus horen en zien ze alles en gaan te pas en te onpas er vandoor. Als je daar rekening mee houdt en je je er niet door laat afleiden dan is er weinig aan de hand. Dat krijgt Christel steeds een beetje beter onder de knie. En daardoor komt ze ook steeds meer en meer aan rijden toe. En als dan het plaatje klopt dan wordt het zo enorm chique! Maar eerst recht achter gelijke aanleuning. En dat moet je gewoon even uitzoeken. Dan heb je de buiging van je paard vastgesteld en ga je hem rechtrichten. Als de ontspanning komt en de aanleuning is correct dan gaan we richting de halve ophouding. En dat is echt het allermoeilijkste in het paardrijden. Timing en goed gegeven is van cruciaal belang. En dat het dan mislukt is helemaal niet erg. Oefening baart kunst. Maar als hij dan wel een keer lukt zie je ook meteen wat de bedoeling er van is. Het paard wordt nog rechter, brengt zijn gewicht terug en der komt me toch een strotje op te staan. Prachtig. Dat dat niet de hele tijd lukt geeft niks.

Super Christel!

Lessen 17-08

Welldone en Manon.

 Het gaat heel goed met deze combinatie. Ook al geeft Manon aan er soms nog best wel een beetje moeite mee te hebben om Welldone goed aan de praat te krijgen. Toch zie ik heel veel verbetering. Met name in de beweging wordt dit "rubberen balletje" echt veel beter. Er ontstaat steeds meer schoudervrijheid. En bij het ophouden buigt hij steeds beter in het sprongewricht wanneer zijn gewicht terugkomt. Nou dikke top dus. We zijn bezig geweest om de beenzetting perfect te krijgen en met name op de volte. Dat vraagt een goed regulerende en controlerende buitenteugel. En dat is zo makkelijk nog niet. Welldone kan met gemak het buitenachterbeen buiten- of binnen de massa zetten in alle richtingen. Door de buitenteugel zijn werk te laten doen blijft hij ook recht op de volte. En dan zie je al snel de ontspanning toeslaan. Maar tegelijkertijd ook een veel betere en krachtigere afzet van het achterbeen. Dat zo goed doorkomt dat hij dat voorbeen veel sneller van de loodlijn naar voren brengt en ze dan mooi naar voren en boven zwaait. Wat een geweldenaar dan om naar te kijken.

Toppie Manon!

Dark en Ritva

Nieuw bij rechtpaard.nl. Nou nieuw is ook niet waar. Toen ik nog in Groningen woonde reed Ritva met haar vorige paard ook mee. Dus een hernieuwde kennismaking zeg maar. Dark is een grote 5 jarige ruin die beschikt over een machtig bewegingsapparaat. Dark heeft de neiging om te lang van achteren te lopen en daarbij veel te diep te gaan. Dat is niet een heel erg gezonde situatie dus daar moeten we iets aan gaan doen. Allereerst hebben we het voorwaarts geregeld. Dat was nodig om hem te leren om op het achterbeen te vertrekken. Dat hebben we een paar keer herhaald zodat het meer gewoonte voor hem werd en duidelijk wat er gevraagd wordt. Door hem vlug weer terug te nemen naar de stap geven we Dark geen gelegenheid om op de hand te gaan hangen. dat dit een hoop kracht kost is ook duidelijk en zal door de training dit gaan verbeteren. Ook stuurwerk verbeterde aanzienlijk hierdoor. En zelfs kwam Dark in al aardig wat stukken in een mooie tact. En dat is natuurlijk wat we willen.Schwung met een goede tact. Waar Dark eerst met zijn omgeving bezig was werd hij steeds geconcentreerder en was hij echt met zijn werk bezig.

Dit gaat wat beloven voor de toekomst!

Chelsea en Saskia

 Saskia is er even uit geweest. Vakantie voor Chelsea en haar zelf. Ze hebben de draad weer opgepakt maar lopen toch nog links en rechts tegen wat probleempjes aan. Ik mocht van Saskia er op en zo gezegd zo gedaan. Dit paard beschikt over enorm veel power en is zeer lichtvoetig. Maar dan moet je haar er wel even van overtuigen dat ze dat ook moet doen. Kortom eerst orde op zaken stellen. Eerst maar de 4 afspraken opnieuw bevestigen. Naar links = naar links. Naar rechts= naar rechts. Naar voren = naar voren. En stoppen is stoppen. Nou dat heeft best wel even wat overredingskracht van me gevraagd. Maar superpaard als het is kwam dat toch al snel goed. Chelsea bleef wat strak in zowel hals als rug. Dus gezocht naar gelijke aanleuning en lengte maken. Dat duurde best wel even voordat ze ook de teugels mee naar beneden nam maar ook dat lukte en konden we spreken over een recht en ontspannen paard. Daarna meer naar het achterbeen gevraagd en daar ontstond die prachtige lichtheid van dit paard. Ze liet zich zo mooi bewerken dat het echt een feestje is dit paard te rijden. Toen Saskia er weer op. En de enorme smile die ze kreeg toen ze de eerste 30 meter had gereden sprak boekdelen. En zeg nou zelf zijn die foto's niet weergaloos mooi!

Mando en Esmee

We zijn bezig om Mando meer zijn pas af te laten maken. Zodat hij het voorbeentje goed naar voren zet. Daarvoor is halslengte nodig. Dus! knetterrecht achter gelijke aanleuning. Dat is eigenlijk zo maar voor elkaar. Ook het voorwaarts zijn is geen probleem voor Mando. Als de buigingen correct zijn in beide richtingen kunnen we echt spreken over een rechtgericht paard dat de voorwaarts neerwaartse tendens weet aan te nemen. Vervolgens zijn we verder gegaan met de halve ophouding. En dat is tegelijkertijd wel zo'n beetje het moeilijkste in het paardrijden. Hiermee bewerkstelligen we een niveau dieper in het recht zijn terwijl je tegelijkertijd werkt aan het horizontale evenwicht. Het paard komt nog meer op de achterhand waardoor we kunnen gaan toewerken naar de middengangen. Daarvoor is weer halslengte nodig en door die te geven zien we de gewenste verruiming bij Mando ontstaan. Dat gaat zo goed dat we gaan proberen om hem op verschillende niveau's in te stellen van lang naar wat meer opgericht. En zo als de foto's laten zien gaat dat best heel goed. Achter- en voorbenen gaan onder dezelfde hoek naar voren en dat is precies de bedoeling. Ook de aanleuning wordt daardoor aanmerkelijk beter. En dan heb je een superrit.

Toppie Esmee!

Lessen 4 augustus

Udani en Els

Wederom een prachtige zomerse dag in het Friese Bears. Het begint me me nu echt op te vallen hoe goed het met deze combinatie gat. Ik zie Udani zo veel makkelijker in balans komen. Udani is rechtsgebogen en we hebben er al best wel heel wat werk in zitten om dat te verbeteren. En dat dat gelukt is is een ding wat zeker is. We zijn ook de galop er bij gaan pakken en ook al in de losrijfase. Het maakt Udani wat levendiger en looplustiger. Ze is wakker en alert. Absoluut een paard wat het prima vindt om op vermogen te gaan lopen. Als ze maar eerst recht is en goed over 4 voeten loopt. En dat ze dat kan bewijst ze ook weer iedere keer. Els wordt steeds rustiger in de teugelvoering en dat komt het hele beeld ten goede. Vandaag hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met tempowisselingen in de draf. Daarna voor de overgangen gegaan. Als Udani goed achterop zit moet je goed uitkijken met je ophouding want anders krijg je een "sliding-stop" en dat is een geheel andere discipline in de paardensport. Daarna weer de galop aangepakt. Udani sprint nog niet alfdoor correct aan maar ook dat wordt veel beter. En ach Aken en Keulen zijn ook niet op 1 dag gebouwd.

Gaat supergoed zo Els!

Hotse en Nathalie

Soms ontkom je er niet aan om iets of iemand een bijnaam te geven. Voor Hotse kan ik er wel 10 bedenken: slome, wonderpaard, baby, krachtpatser en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Er is altijd iets extra's nodig om hem aan de praat te krijgen. Maar als dat dan zo ver is ja dan kan je je ogen gewoon niet geloven. Helemaal njet als je hem eerst maar een beetje zo zo door de baan ziet gaan. Je wilt hem graag ontspannen zodat hij zijn rug goed gebruikt. Maar dan loopt hij weer onvoldoende voorwaarts en ben je daar weer mee bezig. Maar als Nathalie haar adrenaline niveau omhoog gaat pikt hij het toch op en gaat Hotse aan het werk. En dan komt het er op aan om hem zo goed mogelijk te begeleiden. Doen wat nodig is en ten dienste staat van zijn ontwikkeling op alle gebieden. Buigen naar rechts was wat lastig vandaag dus op de volte rechts om tempo onderhouden en aan de buitenteugel houden. Binnenteugel van je afrijden en wachten. Nou dat had nog geen 2 rondjes geduurd of het was weer voor elkaar. En dan lijkt het of Hotse blij is met hoe hij in zijn lichaam zit en geeft dan ineens zoveel meer.

Wat een plaatje

Lessen 3 Augustus

Faith en Christel

Langzaam aan ontstaat er meer zelfvertrouwen bij Christel. Alhoewel er toch nog een beetje "opgestart"moet worden. Helemaal niet erg want dat geeft mij iedere keer weer de gelegenheid om mijn geliefde theorie nog eens een keer voor het voetlicht te brengen. Aanleuning is voor Christel het moeilijkst. En daar moet je eigenlijk niet al te ingewikkeld over doen. Aanleuning betekent gelijkmatig contact onderhouden op 2 teugels. Dus in iedere hand hetzelfde gewicht. Heb je dat niet dan doe je de hand, waar meer gewicht inzit, zover naar voren dat het gelijk is aan de andere hand. Meer niet! En als je het niet meer in je hand wil hebben dan het gewicht van de teugels, dan is dat het! Nou zo gezegd zo gedaan. En dan zie je bij Christel ook weer een hele hoop in haar houding veranderen. Dat is echt te gek om te zien. We zijn verder gegaan met wat zijgangen en de keertwending om de voorhand. Dit om het achterbeen wat meer te flexen en daardoor beter onder het lichaam te brengen. Met als resultaat dat we een super nageeflijke Faith krijgen. En de krachten die dan loskomen bij deze pony zijn echt ongelooflijk. Zelfs soms voor Christel iets te veel. Maar ja, te gek vindt ze het tegelijk ook weer. Dus ik zeg niks maar heb er verschrikkelijk plezier in om hier naar te kijken.

Weer wauw Chris!